Ovaryan Hiperstimülasyon Sendromu (OHSS)

Ovaryan Hiperstimülasyon Sendromu (OHSS), infertilite tedavisinde eksojen gonadotropin kullanımı sonucu gelişen iatrojenik bir komplikasyondur. hCG'nin tetiklediği kapiller permeabilite artışı, VEGF ve sitokinler nedeniyle intravasküler sıvının üçüncü boşluklara kaçışına yol açar; bu durum hemokonsantrasyon, hipovolemi, asit, oligüri ve tromboemboli gibi ciddi semptomlara neden olur. Hafif, orta, şiddetli ve kritik olmak üzere dört evrede sınıflandırılan sendromun tanısı klinik ve ultrasonografik bulgularla konur. Genç yaş, PKOS, yüksek AMH ve östradiol düzeyleri temel risk faktörleridir. Önleme stratejileri arasında GnRH antagonisti kullanımı, düşük doz gonadotropin, "coasting" yöntemi, cabergoline ve metformin tedavisi ile embriyo dondurma yer alır. Tedavi genellikle destekleyici olup hafif olgular ayaktan, organ yetmezliği riski taşıyan şiddetli ve kritik olgular ise hastanede veya yoğun bakımda izlenir. Hipovolemiyi düzeltmek için izotonik sıvılar ve albümin kullanılırken, solunum sıkıntısını azaltmak amacıyla parasentez uygulanabilir. Kendi kendini sınırlayan bu hastalık, gebelik yoksa 10-14 günde iyileşme gösterir.

Ovarian Hyperstimulation Syndrome (OHSS) is an iatrogenic complication resulting from exogenous gonadotropin therapy in infertility treatment. Increased capillary permeability triggered by hCG, alongside VEGF and cytokines, causes fluid shift from the intravascular to the extravascular space, leading to serious conditions such as hemoconcentration, hypovolemia, ascites, oliguria, and thromboembolism. Classified into mild, moderate, severe, and critical categories, its diagnosis relies on clinical and ultrasonographic findings. Young age, PCOS, high AMH, and elevated estradiol levels are primary risk factors. Prevention strategies include using GnRH antagonists, low-dose gonadotropins, coasting, cabergoline, metformin, and total embryo freezing. Treatment is generally supportive; while mild cases are managed outpatient, severe or critical cases with organ failure risks require hospitalization or intensive care. Isotonic fluids and albumin are administered to restore volume balance, and paracentesis may relieve respiratory distress. This self-limiting condition typically resolves within 10 to 14 days if pregnancy does not occur.