Spor Yönetiminde Çağdaş Yönetim Modellerinden: Öğrenen Organizasyona Dair Yaklaşımlar

Yazarlar

Yavuz Öntürk
Damla Özsoy

Özet

Spor, günümüz modern toplumlarında bireysel eğlence işlevinin ötesine geçerek sosyo-politik boyuta ulaşmış geniş bir endüstri ve toplumsal eylem alanıdır. Spor yönetimi; planlama, örgütleme, yöneltme, koordinasyon ve denetleme gibi yönetim fonksiyonları aracılığıyla belirlenen ortak amaçlara en etkin, rasyonel ve verimli şekilde ulaşmayı hedefler. Çağdaş spor yönetiminde görev ve sorumluluklar; pazarlama, bütçeleme, personel yönetimi ve liderlik gibi alanları kapsayan organizasyon yönetimi ile iletişim, kayıt tutma ve medya ilişkilerini içeren bilgi yönetimi olmak üzere iki temel grupta sınıflandırılmaktadır. Teknolojik gelişmeler ve küresel ölçekte artan rekabet ortamı, spor işletmelerinin değişime hızlı uyum sağlamasını zorunlu kılmış ve öğrenen organizasyon yaklaşımını ön plana çıkarmıştır. Temeli sistem kuramına dayanan ve Chris Argyris, Donald Schon ile Peter Senge gibi araştırmacılar tarafından geliştirilen öğrenen organizasyon anlayışı; bireysel öğrenmeyi örgütsel davranışa dönüştürerek sürekli gelişimi ve yeniliği amaçlar. Dinamik bir yapıya sahip olan spor organizasyonlarında ortak bir vizyon doğrultusunda çalışanların yetkilendirilmesi, sürekli eğitim imkanlarının sunulması, iş güvenliği ortamının sağlanması ve bilgi paylaşımının teşvik edilmesi büyük önem taşımaktadır. Ekip düzeyinde formlaşma, heyecanlanma, normlaşma ve görevini yerine getirme aşamalarıyla gerçekleşen örgütsel öğrenme süreci, spor kurumlarının yoğun rekabet koşullarında sürdürülebilirlik kazanmasını ve stratejik hedeflerine başarıyla ulaşmasını sağlamaktadır.

Sports in contemporary modern societies go beyond individual entertainment and represent a broad industry and social field with a socio-political dimension. Sports management aims to achieve specified common goals in the most effective, rational, and efficient manner through management functions such as planning, organizing, directing, coordinating, and controlling. Duties and responsibilities in contemporary sports management are categorized into two main groups: organizational management, covering areas such as marketing, budgeting, personnel management, and leadership; and information management, involving communication, record keeping, and media relations. Technological developments and increasing global competition have made it imperative for sports organizations to adapt to change, bringing the learning organization approach to the forefront. Rooted in system theory and developed by researchers such as Chris Argyris, Donald Schon, and Peter Senge, the learning organization concept aims for continuous development and innovation by transforming individual learning into organizational behavior. In dynamic sports organizations, empowering employees toward a shared vision, providing continuous training opportunities, ensuring a secure work environment, and encouraging information sharing are of vital importance. The process of organizational learning, which unfolds through team-level stages of forming, storming, norming, and performing, enables sports enterprises to achieve sustainability under intense competitive conditions and successfully reach their strategic goals.

Referanslar

Albayrak, A., Bayrakdaroğlu, Y., Tezcan, E. & Tekin, A. (2021). ‘’Evaluation of the Strategic Leadership Characteristics of Provincial Directors of Youth and Sports in Terms of Some Variables’’. Journal of Social Science Studies, Vol. 8, No. 2

Ateş, H. & Banazılı, A. M. (2021). Peter Ferdinand Drucker’ın yönetim yaklaşımı: Teorik bir inceleme. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 12 (2),206-222. DOI: 10.54688/ayd.933404.

Basım, N. ve Argan M. (2009). Spor yönetimi. Ankara: Detay Yayıncılık.

Biçer, T. (2014). NLP kişisel liderlik.14.Basım. İstanbul: Beyaz Yayınları.

Fişek, K. (1998). Dünyada ve Türkiye’de spor yönetimi. 2.Baskı. Ankara: Bağırgan Yayınevi.

Drucker Peter F., Hesselbein F., & Kuhl S. J., (2016). Peter Drucker’ın En Önemli Beş Sorusu, Bugünün Liderleri İçin Sürdürülebilir Bilgelik. İstanbul: Sola Yayınları.

Ekmekçi, R. (2018). Spor yönetimi. 19. Bölüm. Spor Bilimlerine Giriş ve Beden Eğitimi ve Sporun Temelleri. Ed. Yavuz Taşkıran. İzmir: Ergün Yayınevi.

İleri, H. ve Çoban, G. (2014). Öğrenen organizasyon ve bankacılık sektöründeki uygulaması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi. 9 (1-2), 51-80.

İmamoğlu, A. F. & Mutlu, T. O. (2012). Spor işletmelerinde öğrenen organizasyon uygulamalarının örgütsel performansa etkisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 141-150.

Kıngır, S., & Mesci, M. (2007). Öğrenen organizasyonlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (19), 63-8.

Lee, Y. S. (2018). Modern management and the demand for technical skill. Labour economics, 55, 328-343.

Pınar, İ. (2007). Öğrenen organizasyonların yapısal özellikleri. Öneri Dergisi, 7(27), 103-114.

Sarıkoca, E. (2020). Spor ve sosyoloji bir yaklaşım denemesi. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, (64), 261-270.

Sunay, H. (2016). Sporda organizasyon. Geliştirilmiş 2. Baskı. Ankara: Gazi Kitapevi.

Sunay, H. (2017). Spor yönetimi: Güncelleştirilmiş 3.Baskı. Ankara: Gazi Kitabevi.

Tolgay, F. (2010). Öğrenen organizasyonlar ve bir uygulama. Bahçeşehir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İnsan Kaynakları Yönetimi Anabilim Dalı: Yüksek Lisans Tezi.

Yetim, A. (1996). Spor Yönetiminde sistem yaklaşımı. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1 (1), 58-63.

Yıldız, Y., Öntürk, Y. & Yaraş, A. (2021). Uluslararası Spor Kuruluşları. 1. Bölüm. Güncel Spor Bilimleri Araştırmaları. Ed: İbrahim Şahin & Yavuz Öntürk. Ankara: Akademisyen Kitapevi.

Sayfalar

107-114

Yayınlanan

11 Nisan 2022

Lisans

Lisans