Obstrüktif Uyku Apne Sendromu Patofizyolojisi

Yazarlar

Mehmet Durğun

Özet

Obstrüktif Uyku Apne Sendromu (OUAS) patofizyolojisi, üst solunum yollarındaki anatomik değişiklikler ve nörolojik mekanizmaların karmaşık bir etkileşimi olarak karşımıza çıkmaktadır. Uyku esnasında farengeal bölgedeki kollaps nedeniyle gelişen bu sendrom; dispne, horlama, tanıklı apne ve gündüz uykululuk hali ile karakterizedir. Patogenezde velofarengeal bölgedeki darlıklar, maksiler/mandibular farklılıklar, tonsiller hipertrofi, septal deviasyon ve konka hipertrofisi gibi anatomik faktörler kritik rol oynar. Ayrıca, üst solunum yolunun açıklığını sağlayan farenks kaslarının (özellikle musculus genioglossus ve tensor palatini) tonusunun uyku sırasında, bilhassa REM evresinde azalması kollapsı tetiklemektedir. Nörolojik açıdan, pons ve medulla oblangatadaki solunum merkezlerinin kontrolünün bozulması, afferent/efferent sinir iletimindeki eksiklikler ve motor nöron hasarları kas aktivitesini düşürür. Sigara, alkol, reflü ve obeziteye bağlı parafarengeal yağlanma da inflamasyon ve fibrozisi artırarak solunum yollarını daraltır. Tekrarlayan apneler kan oksijen seviyesini düşürüp karbondioksiti artırırken, periferik kemoreseptörlerin uyarılmasıyla tetiklenen arousal (uyanma) ve solunumsal çaba sayesinde hava yolu yeniden açılmakta ve bu durum periyodik olarak tekrarlamaktadır.

Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) pathophysiology manifests as a complex interaction of anatomical alterations and neurological mechanisms within the upper airways. Developing due to pharyngeal collapse during sleep, this syndrome is characterized by dyspnea, snoring, witnessed apnea, and daytime sleepiness. Anatomical factors such as narrowness in the velopharyngeal region, maxillary/mandibular variations, tonsillar hypertrophy, septal deviation, and concha hypertrophy play a critical role in its pathogenesis. Furthermore, the decreased tone of pharyngeal muscles (especially musculus genioglossus and tensor palatini) that maintain airway patency triggers collapse during sleep, particularly in the REM stage. Neurologically, impaired control of respiratory centers in the pons and medulla oblongata, deficits in afferent/efferent neural transmission, and motor neuron damage reduce muscle activity. Smoking, alcohol use, reflux, and obesity-induced parapharyngeal fat accumulation also narrow the airways by increasing inflammation and fibrosis. While recurrent apneas reduce blood oxygen levels and increase carbon dioxide, the airway is reopened through arousal and respiratory effort triggered by the stimulation of peripheral chemoreceptors, and this condition repeats periodically.

Referanslar

Durgun M. Obstüktif apne sendromlu hasta yönetimi. Aile hekimliğinde güncel yaklaşımlar.757-766

1. Pépin j-L, Viot-Blanc V, Escourrou P.European Respiratory Journal 2009 33: 1062-1067

Pierce R,White D,Malhotra A, et al. Upper airway collapsibility, dilator muscle activation and resistance in sleep apnoea. Eur Respir J.2007;30:345-53. doi: 10.1183/09031936.00063406.

Schwab RJ, Remmers JE, Kuna ST. Chapter 101 - Anatomy and Physiology of Upper Airway Obstruction. In: Kryger MH, Roth T, Dement WC (eds). Principles and Practice of Sleep Medicine, 5th ed. Missouri: Elsevier Saunders, 2011:1153-71.

Gaudette E, Kimoff RJ. Pathophysiology of OSA. Eur Respir Mon 2010;50:31-50.

Eckert DJ, Malhotra A. Pathophysiology of adult obstructive sleep apnea. Proc Am Thorac Soc 2008;5:144-53.

Mortimer IL, Marshall I, Wraith PK, et al. Neck and total body fat deposition in non obese and obese patients with sleep apnea compared with that in control subjects. Am J Respir Crit Care Med,1998;157:280-3.

Chokroverty S. Physiologic changes in sleep. In Chokroverty S. Sleep Disorders Medicine. Basic Science, Technical Consirederations, and Clinical Aspects. 3. Baskı. Philadelphia: Saunders;2009:80-104.

Sayfalar

131-133

Gelecek

25 Mayıs 2022

Lisans

Lisans