Disfonili Hastaya Yaklaşım

Yazarlar

Saime Sağıroğlu

Özet

Disfoni, yaşam boyu yaygınlığı %30 olan ve sesini yoğun kullanan meslek gruplarında sık rastlanan larenks hastalıklarının önemli bir semptomudur. Organik ve fonksiyonel olarak ikiye ayrılan bu ses bozukluklarının tanı ve tedavisinde çok yönlü bir yaklaşım gerekmektedir. Tanı sürecinde subjektif GRBAS ölçeği ve Ses Engeli İndeksi gibi anketlerin yanı sıra objektif akustik ölçümler (F0, jitter, shimmer, HNR) ve larengeal endoskopi/videolarengostroboskopiden yararlanılır. Akustik analizlerde ücretsiz Praat programı ve bunun özelleştirilmiş Windows/macOS sürümleri de yaygın şekilde tercih edilmektedir. Vakaların tedavisinde ise ses hijyeni koruması, davranışsal ses terapileri ile medikal veya cerrahi müdahaleler koordineli biçimde uygulanır. Fonksiyonel ve organik patolojilerin bir arada bulunabilmesi sebebiyle, kalıcı bir iyileşme sağlamak için altta yatan nedenlerin disiplinler arası bir bütünlükle ele alınması esastır.

Dysphonia is a major symptom of laryngeal diseases, with a lifetime prevalence of 30% and an increased incidence among individuals who use their voices professionally. Classified into organic and functional disorders, the management of dysphonia necessitates a multidimensional diagnostic and therapeutic framework. In clinical practice, subjective assessment tools such as the GRBAS scale and the Voice Handicap Index are utilized alongside objective acoustic and aerodynamic measures including fundamental frequency, jitter, shimmer, and harmonics-to-noise ratio. For detailed acoustic evaluation, the open-source software Praat and its customized versions for Windows and macOS are highly useful. The therapeutic approach integrates voice hygiene protocols, behavioral voice therapies, and medical or surgical interventions. Since organic and functional anomalies frequently coexist, a comprehensive multidisciplinary strategy is mandatory to eliminate underlying factors and achieve effective results.

Referanslar

Stachler RJ, Francis DO, Schwartz SR, et al. Clinical Practice Guideline: Hoarseness (Dysphonia) (Update). Otolaryngol Head Neck Surg. 2018;158:S1-S42.

Francis DO, Smith LJ. Hoarseness Guidelines Redux: Toward Improved Treatment of Patients with Dysphonia. Otolaryngol Clin North Am. 2019;52(4):597-605.

Kılıç MA. Bu çalışma, 24-27 Mayıs 1998 tarihleri arasında İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde düzenlenen “Kulak Burun Boğazda Son Gelişmeler Sempozyumu’nda bildiri olarak sunulmuştur.

Aronson AE. Clinical Voice Disorders. 4rd ed. Kılıç MA, Oguz H; çev ed, New York: Thieme Inc., Nobel Kitabevi, 1990.

Kılıç MA: Evaluation of the patient with voice problem by objective and subjective methods. Curr Prac J Voice Curr Pract ORL, 2010;6:257-265.

Kılıç MA, Okur E, Yıldırım İ: Ses handikap endeksi Türkçe versiyonun güvenilirliği ve geçerliliği: KBB İhtisas Dergisi. 2008;18:139-147.

Boersma P, Weenink D. Praat: Doing phonetics by computer [bilgisayar programı]. 21.09.2020 tarihindeki güncel versiyon: 6.1.21; 2020. (İndirme adresi: http://www.fon.hum.uva.nl/praat/)

Sayfalar

19-24

Yayınlanan

4 Ağustos 2022

Lisans

Lisans