Hemşirelik Bakımında Terapötik Görüşme
Özet
Terapötik görüşme, hemşirelik bakımının en temel ve iyileştirici aracı olarak hemşire ile hasta arasında güven, saygı ve iş birliğine dayalı profesyonel bir etkileşim sürecini yapılandırır. Sürecin gerçek anlamda amacına ulaşabilmesi için yardım eden konumundaki hemşirenin koşulsuz kabul, empati, dürüstlük ve yüksek öz farkındalık gibi niteliklere sahip olması, bilinçsiz ön yargılardan tamamen arınması kritik bir önem taşır. İlişki süreci; hazırlık, başlatma, gelişme ve sonlandırma olmak üzere dört temel aşamada incelenir. Akut mani, kontrol edilemeyen psikotik taşkınlıklar veya mutizm gibi ağır durumlardaki hastaların görüşme için uygun olmadığı belirtilirken, görüşme odasında sandalyelerin arada masa olmadan 60 derecelik açıyla konumlandırılması gibi fiziksel unsurlar öne çıkar. Görüşme boyunca etkin dinleme, duygu ve içerik yansıtma, netleştirme, asgari düzeyde teşvik ve sessizlik gibi temel iletişim teknikleri ustalıkla kullanılmalıdır. Metinde sunulan majör depresyon tanılı Ayşe K. olgu örneği, teorik ilkelerin klinik ortamda nasıl hayata geçirildiğini ve hastanın güçlü yönlerine nasıl odaklanıldığını somutlaştırmaktadır. Sonuç olarak, yasal dayanak oluşturan objektif raporlaştırma pratikleriyle desteklenen bu iyileştirici görüşmeler, bireyin iyileşme serüvenine ve hemşirenin mesleki gelişimine doğrudan katkı sunmaktadır.
Therapeutic interviewing structures a professional interaction process based on trust, respect, and collaboration between the nurse and the patient as the most fundamental and healing tool of nursing care. For the process to truly achieve its purpose, it is of critical importance for the nurse to possess qualities such as unconditional positive regard, empathy, honesty, and high self-awareness while being completely free from unconscious prejudices. The relationship process is examined in four main stages: preparation, orientation, working, and termination. While patients in severe conditions such as acute mania, uncontrollable psychotic agitation, or mutism are noted as unsuitable for interviewing, physical elements like positioning chairs at a 60-degree angle without any table barriers stand out. Throughout the interview, core communication techniques such as active listening, reflection of feeling and content, clarification, minimal encouragement, and silence must be skillfully utilized. The case example of Ayşe K., diagnosed with major depression, concretely demonstrates how theoretical principles are implemented in a clinical setting and how the patient's strengths are emphasized. In conclusion, these healing interviews, supported by objective documentation practices that also constitute legal grounds, directly contribute to the individual's recovery journey and the professional development of the nurse.
Referanslar
Özabacı N, Kara A, Körük S, Salimoğlu KB, Yılmaz Dinç S. The qualitative analysis of mental health professionals' experiences in the therapeutic process. Education and Science. 2020; 45(202): 241-262
Scanlon A. Psychiatric nurses’ perceptions of the constituents of the therapeutic relationship: a grounded theory study. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing. 2006; 13(3), 319–329. doi:10.1111/j.1365-2850.2006.00958.x.
Moyle W. Nurse–patient relationship: A dichotomy of expectations. International Journal of Mental Health Nursing. 2003; 12: 103–109.
Lıpchık E, De Shazer S. The purposeful ıntervıew. Journal of Systemic Therapies. 2017; 36(2):54–66
Spiers JA, Wood A. Building a therapeutic alliance in brief therapy: the experience of community mental health nurses. Archives of Psychiatric Nursing. 2010; 24(6) (December): 373–386
Dziopa F, Ahern K. Three different ways mental health nurses develop. quality therapeutic relationships. Issues in Mental Health Nursing. 2009; 30: 14–22. doi:10.1080/01612840802500691
McCrae N. Protected engagement time in mental health inpatient units. Nursing Management. 2014; 21(1): 28–31. doi:10.7748/nm2014.03.21.1. 28.e1179.
Sharac J, McCrone P, Sabes-Figuera R, Csipke E, Wood A, & Wykes T. Nurse and patient activities and interaction on psychiatric inpatients wards: a literature review. International Journal of Nursing Studies. 2010; 47(7): 909–917. doi:10.1016/j.ijnurstu.2010.03.012.
Moreno-Poyato AR, Montesó-Curto P, Delgado-Hito P, Suárez-Pérez R, Aceña-Domínguez R, Carreras-Salvador R, Leyva-Moral J.M, Lluch-Canut T, Roldán-Merino JF. The therapeutic relationship in ınpatient psychiatric care: a narrative review of the perspective of nurses and patients. Archives of Psychiatric Nursing. 2016; 30: 782–787
Üstün B, Akgün E, Partlak N. Hemşirelikte iletişim becerileri öğretimi. İzmir: Okullar Yayınevi; 2005
Froelich RE, Bishop FM. Klinik görüşme ustalıkları. (L.Mete, İ. Doğaner, I.Vahip Çev.Ed.). İzmir: Saray Tıp Kitabevleri; 1993
Rossetto KR. Qualitative research interviews: Assessing the therapeutic value and challenges. Journal of Social and Personal Relationships. 2014; 31(4): 482–489
Voltan-Acar N. Terapötik iletişim, kişiler arası ilişkiler. Psikoloji Kitapları, Genişletilmiş 3. Baskı, Ankara: 1998.
Özcan A. Hemşire-hasta ilişkisi. Ankara: 2. Baskı, Sistem Ofset Baskı; 2006
Yüksel Şahin F. İletişim becerilerine genel bakış. A. Kaya(ed.) Kişiler Arası İlişkiler ve Etkili İletişim içinde Ankara: Pegem Akademi; 2018. p.32-60
Voltan Acar N. Terapötik iletişim. Ankara: U-S-A Yayıncılık; 1998
Meehan TC. Therapeutic touch as a nursing intervention. Journal of Advanced Nursing. 1998; 28(1): 117–125.
O’Mathúna DP. Evidence-based practice and reviews of therapeutic touch. Journal of Nursıng Scholarshıp. 2000; 32(3): 279-285
Rossetto KR. Qualitative research interviews: Assessing the therapeutic value and challenges. Journal of Social and Personal Relationships. 2014; 31(4): 482–489. doi: 10.1177/0265407514522892
