Göğüs Cerrahisinde Adli Durumlar

Yazarlar

Sedat Gürkök

Özet

Sağlık kurumlarında tıbbi ve adli olmak üzere iki tür rapor düzenlenmekte olup, adli raporlar yargıya yansıyan ve bireyin sağlığını ilgilendiren olaylarda resmi makamların talebiyle hazırlanan bilirkişi incelemeleridir. Göğüs cerrahisinde toraks travmaları en önemli adli durumları oluşturmaktadır. Hekimlerin uzmanlık alanlarından bağımsız olarak adli rapor düzenleme yetkinliği ve yasal sorumluluğu bulunmakta, bu süreçte özenle kayıt altına alınmış tıbbi veriler en kritik noktayı oluşturmaktadır. Acil servise başvuran her hastayı kabul etme, detaylı değerlendirme ve yapılan tüm tıbbi girişimleri eksiksiz kaydetme zorunluluğu yasal bir gerekliliktir. Hekimler, istisnai hayati tehlike durumları dışında, hastaları komplikasyonlar hakkında bilgilendirerek aydınlatılmış onam formu almak ve meslek sırlarını korumakla yükümlüdür. Yaralama suçlarının adli tıp açısından değerlendirilmesi ve raporlanması Türk Ceza Kanunu (TCK) çerçevesinde, saptanan bulguların Basit Tıbbi Müdahale (BTM) ile giderilip giderilemeyeceği ve yaşamı tehlikeye sokma kriterlerine göre yapılmaktadır. Tıbbi malpraktis ise standart güncel uygulamanın yapılmaması veya beceri eksikliği nedeniyle oluşan zararları ifade eder ve hekimler için idari, cezai ve hukuki sorumluluklar doğurur. Malpraktis olguları sadece bireysel hekim hatalarından değil; çalışma koşulları, personel ve ekipman yetersizliği gibi idari ve sistemsel sorunlardan da kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, cezalandırma yerine hata nedenlerini bütüncül bir yaklaşımla araştıran önleyici tedbirlerin alınması ve kusursuz kayıt tutulması hayati önem taşımaktadır.

Healthcare institutions issue two primary types of reports, medical and forensic, with forensic reports serving as expert evaluations prepared at the request of official authorities in cases involving judicial matters and individual health. In thoracic surgery, thoracic traumas represent the most significant forensic cases. Regardless of their specialty, all physicians are deemed competent and legally responsible for drafting forensic reports, where meticulously recorded medical data constitutes the most critical element. It is a legal obligation to admit and thoroughly evaluate every patient applying to the emergency department, ensuring all medical interventions are completely documented. Except for exceptional life-threatening emergencies, physicians must inform patients about potential complications, obtain informed consent, and maintain professional confidentiality. The evaluation and reporting of injury crimes are conducted within the framework of the Turkish Penal Code (TCK), based on whether the findings can be resolved with a Simple Medical Intervention (BTM) and if they pose a life-threatening danger. Medical malpractice refers to damage caused by the lack of skill or failure to apply standard up-to-date practices, leading to administrative, criminal, and legal liabilities for physicians. Malpractice cases arise not only from personal errors but also from systemic and administrative issues such as poor working conditions and inadequate staffing or equipment. Therefore, implementing preventive measures through a holistic approach and maintaining flawless documentation is vital rather than focusing solely on punishment.

Referanslar

Balcı Y, Eryürük M. Adli raporların hazırlanmasında temel kurallar, kavramlar; hukuki ve tıbbi açıdan hekim sorumluluğu. Birinci Basamakta Adli Tıp (içinde). Editörler: Sermet Koç, Muhammet Can. Klinik Gelişim, Adli Tıp Özel Sayısı, İstanbul Tabip Odası Yay, 2.baskı, 2009.

Tümer AR, Keten A, Karacaoğlu E. Adli olgu bildirimi ve adli raporlar. Hacettepe Tıp Dergisi 2010;41:128-134.

Yaycı N. Adli rapor düzenleme. Acil hastaya yaklaşım dahiliye (içinde). Editörler: Yavuz DG, Mülazımoğlu L. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, yayın no:772, İstanbul, 2009.

Gündoğmuş ÜN, Hancı İH. Birinci basamakta adli hekimlik uygulamaları. Sted, 2003;12(9):341- 343.

Yavuz MF, Yavuz SM. Adli rapor standardizasyonu ve adli raporlarda görülen eksiklikler. Türkiye Klinikleri, Cerrahi Tıp Bilimleri Dergisi, 2006;2(50):28-33.

Turla A, Dündar C. Samsun il merkezinde adli rapor düzenleyen pratisyen hekimlerin adli tıp eğitimi ve adli raporlara yansımaları. OMÜ Tıp Dergisi, 2003;20(3):119-124.

Fincancı ŞK. Adli olguya yaklaşım-Audi Alterem Partem. Yeni yasalar çerçevesinde hekimlerin hukuki ve cezai sorumluluğu, tıbbi malpraktis ve adli raporların düzenlenmesi (içinde). İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sempozyum Dizisi, 2006;48:92-103.

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun http://www.mevzuat.adalet.gov.tr, erişim tarihi (ET): 05.07.2018.

Zeyfeoğlu Y. Acil hekiminin hukuki yükümlülükleri. Türkiye Klinikleri Cerrahi Tıp Bilimleri Acil Tıp, Adli Tıp ve Acil Özel Sayı;2006:50:10-9.

Hancı İH. Malpraktis. Tıbbi Girişimler Nedeniyle Hekimin Ceza ve Tazminat Sorumluluğu; 2002:47-62

Koç S, Yorulmaz C. Hekimin yasal sorumlulukları. In Soysal Z, Çakalır C, ed. Adli Tıp. Cilt 1, İstanbul; 1999: 45-66.

Demirel B, Hekimin yasal sorumlulukları. Gazi Medical Journal 2005:99-106.

Polat O. Toraks travmalarında hekimin tıbbi ve hukuki sorumluluğu. In Yüksel M, Çetin G, ed. Toraks Travmaları 2003: 395-415.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu http://www.tbmm.gov.tr /kanunlar/k5237. html, et: 05.07.2018.

Türk Ceza Kanunu’nda tanımlanan yaralama suçlarının adli tıp açısından değerlendirilmesi (Rehber). Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, Adli Tıp Uzmanları Derneği, Adli Tıp Derneği. Editörler: Güzel S, Balcı Y, Çetin G, 2005. Güncelleme Editörleri: Gündoğmuş ÜN, Balcı Y, Akın HM, 2013.

Balcı Y, Çolak B, Gürpınar K, Anolay NN. Türk Ceza Kanununda tanımlanan yaralama suçlarının adli tıp açısından değerlendirilmesi rehberi. İstanbul, 2019.

Balcıoğlu Y, Güzel S, Çetin G. Yeni Türk Ceza Kanununda tanımlanan yaralama suçlarının adli tıp açısından değerlendirilmesi ve adli rapor tanzimi için rehber. İstanbul, 2005.

L. Verda Ersoy Türk Tabipleri Birliği Hukuk Bürosu, Ankara, Türkiye

Sayfalar

553-563

Gelecek

18 Ekim 2022

Lisans

Lisans