Çocuklarda Güvenli Spora Yönelik Önlemler
Özet
Spor ortamlarında çocukların karşı karşıya kaldığı fiziksel, cinsel ve duygusal istismar ile ihmal vakaları, günümüzde dünya genelinde giderek artan ve endişe uyandıran toplumsal bir sorundur. Bu çalışma, çocukların spor faaliyetlerine katılırken güvende olmalarını sağlamak amacıyla risk faktörlerinin belirlenmesi, önleyici tedbirlerin alınması ve uluslararası spor örgütleri tarafından uygulanan çocuk koruma politikalarının önemini ayrıntılı bir şekilde incelemektedir. Spor alanlarındaki yetersiz denetim, yetişkinler ile çocuk sporcular arasındaki güç dengesizliği, soyunma odaları ve tuvaletler gibi kapalı alanların kullanımı, konaklamalı seyahatler, yetişkinlerin alkol ve sigara tüketimi ile sosyal medya ve görsel paylaşımlar istismar riskini artıran temel unsurlar arasında yer almaktadır. Güvenli bir spor ortamının tesis edilmesi için soyunma odalarının yetişkinler ve çocuklar tarafından aynı anda kullanılmaması, seyahatlerde yetişkinlerin çocuklarla aynı odayı paylaşmaması, çocukların bulunduğu ortamlarda alkol ve sigara tüketiminin tamamen yasaklanması, fotoğraf ile video çekimlerinde ise aile izni alınarak mahremiyet sınırlarına titizlikle uyulması gerekmektedir. Türkiye'de TFF Esenlik ve Çocuk Koruma Birimi gibi olumlu adımlar atılmış olsa da Gençlik ve Spor Bakanlığı koordinatörlüğünde zorunlu ve kapsamlı yasal düzenlemelerin tamamlanması elzemdir. Başta antrenörler, yöneticiler ve spor çalışanları olmak üzere tüm paydaşların ve ailelerin farkındalığının artırılması, sporda yalnızca başarı odaklı yaklaşımdan uzaklaşılarak sağlıklı, ahlaklı ve güven içinde gelişen bireyler yetiştirilmesine ve çocukları her türlü kötü muameleden koruyan pozitif bir spor kültürünün yerleşmesine olanak tanıyacaktır.
Cases of physical, sexual, and emotional abuse and neglect faced by children in sports environments represent a growing and concerning societal issue worldwide today. This study examines in detail the identification of risk factors, the implementation of preventive measures, and the importance of child protection policies executed by international sports organizations to ensure that children remain safe while participating in sports activities. Insufficient supervision in sports facilities, power imbalances between adults and young athletes, the use of enclosed areas such as changing rooms and restrooms, overnight travels, adult alcohol and tobacco consumption, and social media or visual content sharing are among the primary elements that heighten the risk of abuse. Establishing a safe sports environment requires preventing changing rooms from being used simultaneously by adults and children, prohibiting adults from sharing rooms with children during trips, completely banning alcohol and smoking in environments where children are present, and strictly adhering to privacy boundaries with parental consent for photography and videography. Although positive steps such as the TFF Wellbeing and Child Protection Unit have been taken in Turkey, completing mandatory and comprehensive legal regulations under the coordination of the Ministry of Youth and Sports is essential. Raising awareness among all stakeholders—particularly coaches, managers, and sports staff—and families will allow a shift away from a purely performance-oriented approach in sports toward raising healthy, moral individuals who develop in safety, thereby establishing a positive sports culture that protects children from all forms of ill-treatment.
Referanslar
Aydın, H., ve Gül, Ö. (2019). Sporda Uluslararası Çocuk Koruma Programlarının Türkiye Ekseninde Değerlendirilmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7, 89, 558-581.
Burke, M. (2001). Obeying until it hurts: Coach-athlete relationships. Journal of the Philosophy of Sport, 28(2), 227-240.
Çetin, E., ve Hacısoftaoğlu, I. (2020). Factors facilitating child abuse in sports in Turkey: The case of elite athletes. Children and Youth Services Review, 116, 105120.
Farstad, S. (2007). Protecting children’s rights in sport: The use of minimum age. Human Rights Law Commentary, 3, 1-20.
Gervis, M., & Dunn, N. (2004). The emotional abuse of elite child athletes by their coaches. Child Abuse Review: Journal of the British Association for the Study and Prevention of Child Abuse and Neglect, 13(3), 215-223.
Gurgis JJ, Kerr G and Darnell S (2022) ‘Safe Sport Is Not for Everyone’: Equity-Deserving Athletes’ Perspectives of Experiences and Recommendations for Safe Sport. Front. Psychol. 13:832560. doi: 10.3389/fpsyg.2022.832560.
İnternet: Canadian Centre for Child Protection (2019). Web: https://commit2kids.ca/pdfs/EDU_TravelGuidelinesYouthSport_en.pdf 30.09.2021’de alınmıştır.
İnternet: CPSU Safeguarding and Protecting Children Policy (2022). https://thecpsu.org.uk/resource-library/best-practice/safe-use-of-changing-facilities/ adresinden 15.06.2022’ de alınmıştır.
İnternet: DCU Sport (2022). https://www.dcu.ie/sites/default/files/inline-files/DCU%20Sport%20CP%26S%20Policy%202022%20-%20Executive%20Summary.pdf adresinden 15.06.2022’ de alınmıştır.
İnternet: England Rugby (2021). Web: https://www.englandrugby.com/dxdam/a4/a4f02b3f-8726-4c12-bcd3-6610345b7f68/safeguardingpolicybooklet.pdf adresinden 26.09.2021’de alınmıştır.
İnternet: FIBA Oceania Child Protection Policy (2014). Web: https://websites.mygameday.app/get_file.cgi?id=3091976 adresinden 12.03.2019’da alınmıştır.
İnternet: Greenhouse Sports (2021). Web: https://www.greenhousesports.org/wp-content/uploads/2017/07/2016_10_06-Safeguarding-policy_updated-Oct-2016-1.pdf adresinden 25.09.2021’ de alınmıştır.
İnternet: IAAF Code of Ethics for Coaches. (1999). Web: https://www.iaafethicsboard.org/Content/downloads/IAAF-Code-of-Ethics-eng.pdf adresinden 12.03.2019’da alınmıştır.
İnternet: Sport New Zealand (2020). Web: https:// https://sportnz.org.nz/media/3607/policy-10-safe-use-of-changing-facilities.pdf adresinden 20.08.2021’ de alınmıştır.
İnternet: Suffolk Sport (2016). Web: https://www.activesuffolk.org/uploads/safeguarding-procedures-july-2021.pdf adresinden 26.09.2021’de alınmıştır.
İnternet: The FA (2020). Web: https://www.thefa.com/football-rules-governance/safeguarding/section-8-parents-and-carers adresinden 26.09.2021’de alınmıştır.
İnternet: USEF Center for Safe Sport (2020). https://www.usef.org/forms-pubs/YXj0R68pxq0/safe-sport-policy adresinden 25.03.2022’ de alınmıştır.
Lang, M., Hartill, M., & Rulofs, B. (2016). Child Abuse In Sport: From research to policy and protection. Ken Green, Andy Smith (Ed.), Routledge handbook of youth sport içinde (505-514). Routledge.
MacAuley, D. (1996). Child abuse in sport. British Journal of Sports Medicine, 30(4), 275.
MacPherson, E., Battaglia, A., Kerr, G., Wensel, S., McGee, S., Milne, A., ... & Willson, E. (2022). Evaluation of Publicly Accessible Child Protection in Sport Education and Reporting Initiatives. Social Sciences, 11(7), 310.
Mountjoy, M., Brackenridge, C., Arrington, M., Blauwet, C., Carska-Sheppard, A., Fasting, K., ... & Budgett, R. (2016). International Olympic Committee consensus statement: harassment and abuse (non-accidental violence) in sport. British Journal of Sports Medicine, 50(17), 1019-1029.
Mountjoy. M. (2019). ‘Only by speaking out can we create lasting change’: what can we learn from the Dr Larry Nassar tragedy? British Journal of Sports Medicine, 53,57-60.
Rahim, A., & Begum, R. (2022). The potential of restorative justice in advancing safe sport. The International Sports Law Journal, 1-11.
Sanderson, J., & Weathers, M. R. (2020). Snapchat and child sexual abuse in sport: Protecting child athletes in the social media age. Sport Management Review, 23(1), 81-94.
Stevens, J. (2022). Safe Sport: Critical issues and practices.
Vertommen, T., Schipper-van Veldhoven, N. H., Hartill, M. J., and Van Den Eede, F. (2015). Sexual harassment and abuse in sport: the NOC* NSF helpline. International Review for the Sociology of Sport, 50 (7), 822-839.
