Spor Bilimleri Fakültelerinde Nitelik Problemi: Öğretim Elemanı ve Öğrenci Görüşleri
Özet
"Spor Bilimleri Fakültelerinde Nitelik Problemi: Öğretim Elemanı ve Öğrenci Görüşleri" başlıklı bu eser, Türkiye'deki spor bilimleri fakültelerinin sahip olduğu ve sahip olması gereken nitelik göstergelerini akademik ve öğrenci bakış açılarıyla kapsamlı biçimde incelemektedir. Doktora tezinden türetilen ve Prof. Dr. Fatih Bektaş ile Prof. Dr. Erkan Faruk Şirin editörlüğünde Dr. Mehmet Öztaş tarafından kaleme alınan çalışma, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarından günümüz Spor Bilimleri Fakültelerine uzanan tarihsel gelişimi, uluslararasılaşma süreçlerini (Bologna, Erasmus, Mevlâna, Farabi) ve akreditasyon mekanizmalarını (SPORAK, YÖKAK) detaylandırmaktadır. Nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma desenli bu araştırmada; insan kaynağı, sosyal ve fiziksel ortam, eğitim-öğretim, teknolojik yeterlik, ekonomik olanaklar ve yönetim gibi temel boyutlar öğretim elemanları ile öğrencilerin görüşleri doğrultusunda çözümlenmektedir. Türkiye'deki spor eğitiminin niteliğini artırmaya, kalite standartlarını yükseltmeye ve karar vericiler ile akademisyenlere rehberlik etmeye odaklanan bu değerli kitap, alanındaki teorik ve pratik eksikliklere ışık tutan özgün ve temel bir kaynak niteliğindedir.
"The Quality Problem in Sports Sciences Faculties: Faculty Member and Student Opinions" comprehensively examines the quality indicators that sports sciences faculties in Turkey possess and ought to maintain, from both academic and student perspectives. Authored by Dr. Mehmet Öztaş under the editorship of Prof. Dr. Fatih Bektaş and Prof. Dr. Erkan Faruk Şirin and derived from a doctoral dissertation, this work details the historical evolution from Schools of Physical Education and Sports to contemporary Faculties of Sports Sciences, alongside internationalization processes (Bologna, Erasmus, Mevlana, Farabi) and accreditation mechanisms (SPORAK, YÖKAK). Utilizing a mixed-methods design that combines quantitative and qualitative research approaches, the study analyzes fundamental dimensions—such as human resources, socio-cultural and physical environments, instruction, technological sufficiency, economic resources, and administration—in line with the views of faculty members and students. Focusing on enhancing the quality of sports education in Turkey, raising quality standards, and offering guidance to decision-makers and academics, this valuable book serves as an original reference work shedding light on both theoretical and practical gaps in the field.
Referanslar
Abbott, M. L. (2011). Understanding educational statistics using Microsoft Excel and SPSS. United States: John Wiley ve Sons, Inc.
Açıkada, C. (1997). Türkiye’de spor eğitimi veren kurumların yeniden yapılanması ve hakemli çalışmaların gelişimi. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(8), 17-42.
Akgemci, T., Öğüt, A., & Demirsel, T. (2007, Nisan). Akademik personelin mesleki tükenmişlik düzeyinin belirlenmesine yönelik bir araştırma: Selçuk Üniversitesi IIBF örneği. 15. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresinde sunulan bildiri, Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
Aksoy, H., Aras, Ö., Çankaya, D., & Kayahan K. A. (2011). Eğitimde nitelik: eğitim ekonomisi kuramlarının eğitimin niteliğine ilişkin kurgusunun eleştirel analizi. Eğitim Bilim Toplum, 9(33), 60-99.
Aktuğ, İ.Y, Susur, A., Keskin, S., Balcı, Y. & Seber, G. (2006). Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesinde çalışan hekimlerde tükenmişlik düzeyleri. Osmangazi Tıp Dergisi, 28(2), 91-101.
Akyüz, H. (1991). Eğitim sosyolojisinin temel kavram ve alanları üzerine bir araştırma. İstanbul: İ.E.E.B. Yayını.
Alkan, C., Doğan, H., & Sezgin, İ. (1991). Mesleki ve teknik eğitimin esasları. Ankara: Gazi Üniversitesi Yayını.
Aracı, H. (2000). Okullarda beden eğitimi. Ankara: Bağırgan Yayınevi.
Ataman, O., & Adıgüzel, A. (2019). Yükseköğretimde kalite algısı: Düzce Üniversitesi örneği. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(15), 39-56.
Avrupa Spor Bilimleri Eğitimi ve İstihdamı Birliği (2011). http://www.enssee.eu/ENSSEE/ adresinden 10 Ekim 2021 tarihinde erişilmiştir.
Aybek, B. (2006). Konu ve beceri temelli eleştirel düşünme öğretiminin öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimi ve düzeyine etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
Aydın, D. (2006). Eğitim kurumları çalışanlarında iş doyumu (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Aydın, M., Başar, H., Ünal, I., Burgaz, B., Badavan, Y., Balcı, E., & Kocak, Y. (1987) Eğitim sosyolojisi. Ankara: İlk-San Matbaası LTD. ŞTİ.
Aykutay, E. (2017). Yükseköğretimde küreselleşme ve yansımaları. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-16.
Bahat, İ. (2020). Türkiye yükseköğretiminde nitelik sorunsalı konusunda devlet üniversiteleri öğretim elemanı ve öğrenci görüşleri (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Bailey, K. D. (1982). Methods of social research. New York: Free Press.
Baksı H. (1998). Örgütlerde çatışma yönetimi ve bir seyahat acentesindeki çatışma yönetimi yolları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Balcı, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma, yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: PEGEM Yayıncılık.
Başaran, İ. E. (1978). Eğitim Psikolojisi. Ankara: Bilim Matbaası.
Batten, M., & Girling-Buthcer, S. (1981). Perceptions of quality of school life: A case study of schools and students. Victoria: ACER Limited.
Bilir, P. (2008). Yeni beden eğitimi öğretim programı ve köy enstitülerinde beden eğitimi derslerinin yapılandırmacı öğretim yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 145-150.
Budak, G., & Sürgevil, O. (2005). Tükenmişlik ve tükenmişliği etkileyen örgütsel faktörlerin analizine ilişkin akademik personel üzerine bir uygulama. D.E.Ü. İ.İ.B.F. Dergisi, 20(2), 95-108.
Bütün, M. (2013). Araştırma yaklaşımının seçimi. S. B. Demir (Ed.), Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları içinde (s. 3-22). Ankara: Eğiten Kitap.
Büyükdüvenci, S. (1987), Eğitim Felsefesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
Casey, M. (2008). Partners in success factors of interorganizational relationships. Journal of Nursing Management, 16(1), 72-83.
Cerez, H. (2004, Kasım). An application model of total quality management and strategic planning for sports management departments of physical education and sports schools. Paper presented at the 10th Ichper SD Europe Congress & the TSSA 8th International Sports Science Congress, Antalya.
Cohen A. (1993). Age and tenure in relation to organizational commitment. A Meta-Analysis, Basic and Applied Social Psychology, 14(2), 143-159.
Coşkun, R., Altunışık R., & Yıldırım E. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri spss uygulamalı (9.bs.). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
Cresswell, J. (2012). Educational research, planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Boston: Pearson Education.
Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Çelik, V. (1998, Kasım). Yüksek öğretimde örgütsel öğrenme ve Fırat Üniversitesi teknik eğitim fakültesi örneği. Sürekli Kalite İyileştirme Sempozyumunda sunulmuş bildiri, Başkent Üniversitesi, Ankara.
Çetin, S., Giderler, C., & Güler, M. (2017). Lider yöneticilerin çalışanların motivasyonuna ve performansına etkisi: Kamu kuruluşunda bir çalışma. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(4), 36-49.
Çoban, A. (1998). 21. yüzyıla girerken öğretmen eğitiminin boyutları. Ankara: Milli Eğitim Yayınları.
Çokluk-Bökeoğlu, Ö., & Yılmaz, K. (2007). Üniversite öğrencilerinin fakülte yaşamının niteliğine ilişkin görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(2), 179-204.
Dalgıç, G. Y. (2008). Türk yükseköğretiminde öğretim elemanlarının Bologna süreci kapsamındaki uygulamalara ilişkin görüşleri (Yayımlanmış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
De Geest, S., Sullivan Marx, E. M., Rich, V., Spichiger, E., Schwendimann, R., Spirig, R., & Van Malderen, G. (2010). Developing a financial framework for academic service partnerships: models of the United States and Europe. Journal of Nursing Scholarship, 42(3), 295-304.
De Geest, S., Dobbels, F., Schönfeld, S., Duerinckx, N., Sveinbjarnardottir, E. K., & Denhaerynck, K. (2013). Academic service partnerships: what do we learn from around the globe? A systematic literature review. Nursing Outlook, 61(6), 447-457.
Demirhan, G. (2008). İlköğretim beden eğitimi dersi (1-8. Sınıflar) öğretmen kılavuz kitabı (Türkiye’de Beden Eğitimin Gelişimi). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Ders Kitapları Müdürlüğü.
Demirkan, M. (1980). Toplam kalite yönetimi. Sakarya: Değişim Yayınları.
Demirsoy, E. (2009). Beden eğitimi öğretmenlerinin iş doyumu ve örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
Devecioğlu, S., Çoban, B., & Karakaya, Y.E. (2011), Türkiye’de spor eğitimi sektörünün görünümü, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(3), 627-654.
Duman, T. (2001). Avrupa birliği eğitim programları Socrates programı. Milli Eğitim Dergisi, 1(149), 74-80.
Elmas, M. (2012). Bologna süreci: uygulama veya uygulayamama. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(3), 137-141.
Erdemli, A. (2008). Spor yapan insan. İstanbul: E Yayınları.
Erkoç, Ç. (2019). Yükseköğretimde öğrencilerin kalite algıları (Yalova ve Sakarya Üniversiteleri Örneği) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
Gelen, İ. (2002). Sınıf öğretmenlerinin sosyal bilgiler dersinde düşünme becerilerini kazandırma yeterliklerinin değerlendirilmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 10.
Gezgin, D. M., Şahin, Y. L. ve Yıldırım, S. (2017). Sosyal ağ kullanıcılarının nomofobi düzeylerinin çeşitli faktörler açısından incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 7(1), 1–15.
Gençer, G. (2009). Avrupa birliği eğitim ve gençlik programları; Erasmus programı ve Türkiye yüksek öğretiminde programın uygulanması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
Güllü, M. (2007). Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının araştırılması (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Gülnar, B. (2007). Araştırma görevlilerinin iş tatminini sağlama aracı olarak örgütsel iletişim ve iletişim doyumu: kamu ve özel üniversite karşılaştırması (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Gümüşeli A. İ, (1994). İzmir ortaöğretim okulları yöneticilerinin öğretmenler ile aralarındaki çatışmaları yönetme biçimleri (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
Günsel, A. M. (2004). İlköğretimde beden eğitimi ve uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
Häggman-Laitila, A., & Rekola, L. (2014). Factors influencing partnerships between higher education and healthcare. Nurse Education Today, 34(10), 1290-1297.
Harvey, L., Green, D. (1993). Define quality. Assessment & Evaluation in Higher Education, 18(1), 9-34.
Hoşgörür, V., & Gezgin, G. (2005). Ekonomik ve sosyal kalkınmada eğitim. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Elektronik Eğitim Dergisi, 2(1).
İge, P., (1998). Eğitimde toplam kalite yönetiminin uygulanmasının sağlayacağı yararlar. Ankara: MPM Yayınları.
İmamoğlu, A.F., & Yerlisu, T. (2003). Spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin yöneticilik ve liderlik becerilerinin değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(1), 62.
İşlek, Y. (2018). Spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinin işsizlik ile ilgili kaygılarının depresyon ve kaygı düzeyleri ile ilişkisi açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
Johnson, R. B., & Onwuegbuzie, A. J. (2004). Mixed methods research: A research paradigm whosetime has come. Educational Researcher, 33(7), 14-26.
Karaca, S. B. (2001). İş tatmininin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi ve bir uygulama (Yayınlamamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
Karakaya, A., Kılıç, İ., & Uçar, M. (2016). Üniversite öğrencilerinin öğretim kalitesi algısı üzerine bir araştırma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Özel (2), 40-55.
Karaküçük, S. (1998). Türkiye’de spor yöneticilerinin eğitimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 357-383.
Karakütük, K. (2002). Öğretim üyesi ve bilim insanı yetiştirme (2. Bs.). Ankara: Anı Yayıncılık.
Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık
Karslı, M. D., (1997). Teknik eğitimin yönetimi ve kalite. Ankara: Pegem Yayıncılık.
Kırbaş, D., & Çevik F.E. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri ve araştırma etiği. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri.
Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik durumlarında karar verme ve problem çözme (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Kürkçü, R (2017) Ortaokul öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Journal of Current Researches on Social Sciences, 7(2), 385-392.
Mevlana Değişim Programı. (t.y.). https://mevlana.yok.gov.tr/temel-bilgiler/ adresinden 08 Eylül 2021 tarihinde erişilmiştir.
Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı. (1988). İlköğretim okulları, lise ve dengi okullar beden eğitimi dersi öğretim programları. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
Nohutçu, A. (2006). Bilgi toplumunda yükseköğretim kurumlarının yeniden yapılandırılması ve yönetimi: başlıca eğilimleri gelişmeler ve Bologna süreci. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 1(2), 51-52.
Odabaşı, F., Fırat, M., İzmirli, S., Çankaya, S. & Mısırlı, A. (2010). Küreselleşen dünyada akademisyen olmak. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(3), 127-142.
Özdemir, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin okul yaşamının niteliğine ilişkin algılarının cinsiyet ve fakülte değişkenlerine göre incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(2), 225-242.
Özdemir, S., Kılınç, A.Ç., Öğdem, Z., & Er, E. (2013). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Fakülte Yaşamının Niteliğine İlişkin Memnuniyet Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 3(1), 228-235.
Özdemir, S. (2019). Üniversite yaşamının niteliğine ilişkin öğrenci görüşleri: Ankara Üniversitesi iletişim fakültesi örneği. Mardin- Artuklu Sanat ve Beşeri Bilimler Dergisi, 1(1), 31-41.
Öztürk, F. (1989). Toplumsal Boyutlarıyla Spor, Ankara: Bağırgan Yayınevi.
Paktaş, Y., Mumcu, E. (2021). Educational quality in physical education and sports teaching: an analysis on sports management departments. Ondokuz Mayıs University Journal of Education Faculty, 40(1), 357-360.
Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (M. Bütün ve S.B. Demir Çev.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Rose, P., Beeby, J., & Parker, D. (1995). Academic rigour in the lived experience of researchers using phenomenological methods in nursing. Journal of Advanced Nursing. 21(6), 1123-1129.
Sarı, M., Ötünç, E., & Erceylan, H. (2007). Liselerde okul yaşam kalitesi: Adana ili örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 13(50), 297-320.
Semerci, Ç. (2017). Sınıf okullarının adaylarının programlarının akreditasyona adaylarının başvuruları. Bartın Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-5.
Serin, N. (1979). Eğitim ekonomisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını.
Şener, O. A. & İmamoğlu, O. (2018). Türkiye’de spor alanına özgü üniversitelerin önemi. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 13(19), 1028-1055.
Şimşek, A. (2012). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Şimşek, S., Göde. O., & Erdem, A. R. (1999). Spor eğitimi ve geleceğin sporcularını yetiştirecek spor eğitimcilerinin yetiştirilmesi. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 2–5.
Tekeli, İ. (2003). Eğitim Üzerine Düşünmek. Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi Yayınları.
Tekin, M., & Filiz, K. (2008). Beden eğitimi ve spor yüksekokullarının antrenörlük eğitimi ve spor yöneticiliği bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerin umutsuzluk ve boyun eğici davranış düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 27-37.
Tercan, S. S. (1928). Terbiye-i bedeniye tarihi. İstanbul: Devlet Matbaası.
Türkiye Ulusal Ajansı. (t.y.). https://www.ua.gov.tr/kurumsal/misyon-ve-vizyon/ adresinden 07 Eylül 2021 tarihinde erişilmiştir.
Türkoğlu, A. (1997). 99 soruda eğitim bilimine giriş. İzmir: Memleket Gazetecilik ve Matbaacılık.
Uysal, İ (2013). Akademisyenlerin genel öz-yeterlik inançları: AİBÜ eğitim fakültesi örneği. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 144-151.
Ünal, L. (1995). Yükseköğretimde finansman sorununun nitelik ve istihdam sorunlarıyla etkileşimi. Eğitim Yönetimi, 1(3), 475-494.
Ünsal, H. (2009). Türkiye’nin AB’ye üyeliği sürecinde Türk ulusal ajansı. Milli Eğitim, 38(183), 289-301.
Verkuyten, M., & Thijs, J. (2002). School satisfaction of elementary school children: The role of performance, peer relation, ethnicity and gender. Social Indicators Research, 59(2), 203-228.
Wanasiri W. (1996). Interpersonal conflict handling styles of private vocational school principals in Thailand. Phd Dissertation Abstracts International 57(8), 2315-A.
Yalçın A., & İplik F. N. (2005). Beş yıldızlı otellerde çalışanların demografik özellikleri ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma: Adana ili örneği. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 395-412.
Yaman, S., & Yalçın, N. (2004). Fen bilgisi öğretiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımının yaratıcı düşünme becerisine etkisi. İlköğretim-Online, 4(1), 42-52.
Yeh, Y. (1997). Teacher training for critical-thinking ınstruction via a computer simulation (Unpublished doctoral dissertation). Univerty of virginia, The Faculty of the Curry School of Education, Virginia.
Yenipınar, U., Çınar, B., & Bak E. (2017) Turist rehberliği eğitimi ve mesleğin güncel sorunları ve çözüm önerileri. Ankara: Büyükharf Matbaacılık
Yetim, A. A. (2000). Sosyoloji ve Spor. Ankara: Topkar Matbaacılık.
Yetim, A. A., & Şenel, Ö. (2001). Türkiye’de spor yöneticisi yetiştirme faaliyetlerinin görünümü. Millî Eğitim Dergisi, 5(1), 24-38.
Yıldırım, A. (2003) İlköğretim okulu yöneticilerinin empatik eğilimleri ve empatik becerileri ile çatışma yönetimi stratejileri arasındaki ilişki: Ankara ili örneği (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
Yıldırım, A. (2007 Mart). İlköğretim okulu yöneticilerinin çatışma yönetimi stratejilerine ilişkin yönetici ve öğretmen görüşler. 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresinde sunulmuş bildiri. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
Yıldız, S. M. (2007). Beden eğitimi ve spor yüksekokullarında eğitim hizmetleri kalitesini etkileyen faktörler. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 451- 462.
Yıldız, M. A., & Özdağ, S. (2008). Beden eğitimi ve spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarının istihdam durumlarına yönelik öğrenci görüşleri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-6.
Yıldız, S. M. (2005). Beden eğitimi ve spor yüksekokullarında insan kaynaklarının eğitim hizmetleri kalitesine yönelik algılarının değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Yıldız, S. M. (2007). Beden eğitimi ve spor yüksekokullarında eğitim hizmetleri kalitesini etkileyen faktörler. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 451-462.
Yıldız, S. M., Özdağ, S., & Yaman, Ç. (2008). Beden eğitimi ve spor eğitimi veren yükseköğretim kurumları ve istihdam durumlarına yönelik öğrenci algılamaları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-10.
YÖK / Farabi: Yükseköğretim Kurumları Arasında Öğrenci ve Öğretim Üyesi Değişim Programı (2021). https://farabi.yok.gov.tr/?Page=yazi&c=0&i=2 adresinden 09 Eylül 2021 tarihinde erişilmiştir.
Ziyagil, M. A. (2017). Spor bilimleri alanında Türkiye’deki rekreasyon bölümlerinin Avrupa yükseköğretim yapısı ile uyumlaştırılması. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 1-10.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.