Kardiak Arrestin Nadir Bir Nedeni: Koroner Vazospazm

Koroner vazospazm (KV), epikardiyal koroner arterin miyokardiyal iskemi ile sonuçlanan geçici anormal kasılması olup, obstrüktif koroner arter hastalığı olmayan iskemi (INOCA) hastaları arasında en sık görülen tanıdır. Patofizyolojisinde endotelyal disfonksiyon, otonom sinir sistemi bozuklukları, inflamasyon ve düz kas hiperkontraktilitesi gibi çoklu mekanizmalar rol oynar. Genellikle benign seyretmekle birlikte, ciddi vakalarda miyokard enfarktüsüne, malign aritmiye ve hastane dışı kardiyak arrestlerin yaklaşık %7'sine yol açabilmektedir. Tanıda anjiyografik bulgular altın standarttır; fokal veya diffüz spazmlar aterosklerotik darlıkları taklit ederek gereksiz stent implantasyonuna neden olabilir. İnvaziv girişimler esnasında katater veya kılavuz tellerin endoteli uyarmasıyla da iyatrojenik vazospazm tetiklenebilir. Bu tür hataların önlenmesi için perkütan girişim öncesinde intrakoroner nitrogliserin veya nitrata dirençli fokal vakalarda kalsiyum kanal blokerleri (diltiazem) uygulanması kritik önem taşır. Tıbbi yönetiminde uzun etkili non-dihidropiridin kalsiyum kanal blokerleri ve nitratlar birinci basamak tedaviyi oluştururken, arrest öyküsü olan dirençli hastalarda standart tedaviye ek olarak implante edilebilir kardiyoverter defibrilatör (ICD) yerleştirilmesi önerilmektedir.

Coronary artery spasm (CAS) is a transient abnormal contraction of epicardial coronary arteries resulting in myocardial ischemia, representing the most prevalent diagnosis among ischemia with non-obstructive coronary artery disease (INOCA) patients. Its pathophysiology involves complex mechanisms including endothelial dysfunction, autonomic nervous system dysregulation, chronic inflammation, and smooth muscle hypercontractility. Although frequently benign, severe episodes can cause myocardial infarction, malignant arrhythmias, and account for approximately 7% of out-of-hospital cardiac arrests. Angiographic documentation remains the gold standard for diagnosis; however, focal or diffuse spasms can closely mimic atherosclerotic stenotic lesions, potentially leading to unnecessary stent implantations. Iatrogenic spasms are also frequently induced during invasive procedures via endothelial stimulation by catheters or guidewires. To prevent such errors, the administration of intracoroner nitroglycerin, or calcium channel blockers like diltiazem for nitrate-resistant focal segments, is crucial prior to percutaneous interventions. Long-term medical management relies on high-dose non-dihydropyridine calcium channel blockers and long-acting nitrates as first-line therapies, whereas secondary prevention with an implantable cardioverter-defibrillator (ICD) is indicated alongside standard pharmacotherapy for patients presenting with life-threatening ventricular arrhythmias or cardiac arrest.