Adjuvan Tedavi Prensipleri

Yazarlar

Ali Murat Sedef

Özet

Adjuvan tedavi, kanser cerrahisi sonrasında radyolojik olarak saptanamayan okkült mikroskobik hastalığı ve mikrometastazları ortadan kaldırarak nüks riskini azaltmayı ve sağkalımı artırmayı hedefleyen küratif bir yaklaşımdır. Bu yöntemin biyolojik temeli, Skipper, Gompertzian, Norton ve Goldie-Coldman gibi tarihsel hipotezlere dayanmakta olup, tümör hücre sayısı az ve büyüme hızı yüksekken yapılan erken müdahalenin ve kombinasyon tedavilerinin etkinliğini vurgular. Günümüzde minimal rezidüel hastalığı saptamak, risk stratifikasyonunu doğru yapmak ve gri zonda kalan hastalarda gereksiz tedavilerden kaçınarak tedavi deeskalasyonu sağlamak amacıyla klinikopatolojik faktörlerin yanı sıra ileri genomik ve moleküler testlerden geniş ölçüde yararlanılmaktadır. Başta meme, akciğer ve kolon kanserleri olmak üzere birçok tümör tipinde uygulanan adjuvan yaklaşımlar, sistemik kemoterapinin ötesine geçerek immünoterapileri, hedefe yönelik akıllı molekülleri ve endokrin tedavileri de kapsamaktadır. Sonuç olarak, hastanın ve tümörün biyolojik özelliklerine göre bireyselleştirilen adjuvan stratejiler, modern onkolojide cerrahi başarısını tamamlayan ve sağkalımı optimize eden kritik bir bileşen olarak yer almaktadır.

Adjuvant therapy is a curative approach utilized following radical surgery to eliminate radiologically undetectable occult microscopic disease and micrometastases, thereby reducing recurrence risk and improving survival. The biological rationale of this method is grounded in historical hypotheses including Skipper, Gompertzian, Norton, and Goldie-Coldman, which emphasize that early intervention when tumor burden is low and growth rate is high, combined with non-cross-resistant regimens, maximizes efficacy. Modern oncology increasingly leverages advanced genomic and molecular profiling alongside traditional clinicopathological features to achieve precise risk stratification, determine minimal residual disease, and enable treatment de-escalation to avoid overtreatment in gray-zone patients. Commonly implemented in breast, lung, and colorectal cancers, adjuvant strategies have expanded beyond systemic chemotherapy to integrate immunotherapies, molecularly targeted agents, and endocrine therapies based on tumor characteristics. Ultimately, individualizing adjuvant decisions by synthesizing patient factors with sophisticated tumor identification plays a pivotal role in enhancing the success of definitive surgical interventions and optimizing long-term survival outcomes.

Referanslar

Corbett, T. H., Griswold, D. P., Jr., Roberts, B. J. A mouse colon-tumor model for experimental therapy. Cancer Chemother. Rep. 5:169-186, 1975.

Schabel, F. M., Jr. Concepts for treatment of micrometastases developed in murine systems. Am. 3. Roentgenol. 126:500-511, 1976

Burstein H.Temin S. Anderson H.et al. Adjuvant endocrine therapy for women with hormone receptor-positive breast cancer: American Society of Clinical Oncology Clinical Practice Guideline Focused Update.J Clin Oncol. 2014; 32: 2255-2269

Joseph A. Sparano, M.D., Robert J. Gray,at al: Adjuvant Chemotherapy Guided by a 21-Gene Expression Assay in Breast Cancer. N Engl J Med 2018; 379:111-121

Daniel Morgensztern, Lingling Du, Saiama N. At al :Chemotherapy for Patients with T2N0M0 NSCLC. Journal of Thoracic Oncology Vol 11 No 10. 1729-1735

Cunningham D. Starling N. Adjuvant chemotherapy of colorectal cancer. Lancet. 2007; 370: 1980-1981

Adjuvant! Online http://www.adjuvantonline.com (accessed 2 May 2015)

Sayfalar

7-10

Gelecek

21 Ocak 2023

Lisans

Lisans