Acil Hasta Yönetimi ve Sorumluluklar

Yazarlar

Genco Görgü
https://orcid.org/0000-0002-5420-0230

Özet

Aile hekimliği birimlerinde acil hasta yönetimi ve sorumluluklar konusu, birinci basamak sağlık kuruluşlarında karşılaşılan acil durumların etkin değerlendirilmesini ele alır. Aile sağlığı merkezleri temel olarak koruyucu sağlık hizmetleri sunmakla birlikte, erişilebilir konumları sebebiyle toplumun ilk başvuru noktası durumundadır ve bu durum aile hekimleri açısından yasal, etik ile tıbbi sorumluluklar doğuran pek çok acil olgunun gelişmesine yol açmaktadır. Akut astım atakları, miyokard enfarktüsü, anafilaktik şok ve travma gibi aniden gelişen tıbbi acil durumların erken tespiti ile doğru klinik müdahale, sakatlıkları önlemek ve sağ kalım oranlarını artırmak açısından hayati önem taşır. Aile hekiminin acil durum yönetimini başarıyla yürütmesi; güncel tıp bilgilerine hâkim olmasına, sürekli mezuniyet sonrası eğitimleri takip etmesine, güçlü hasta-hekim iletişimi kurmasına ve kriz anlarında soğukkanlı bir liderlik sergilemesine bağlıdır. Bununla birlikte vital bulgu takibi, damar yolu açma ve hava yolu sağlama becerilerine sahip eğitimli aile sağlığı elemanları ile triyaj yapabilen tıbbi sekreterlerin varlığı kritik rol oynamaktadır. Fiziki koşullar bakımından merkezlerin kolay ulaşılabilir olması, ambulans yanaşma imkânı sunması, bağımsız bir acil müdahale odası ve mevzuata uygun eksiksiz acil seti barındırması gerekmektedir. Üst merkezlere sevk süreçleri 112 ve teletıp destekleriyle eksiksiz sevk formları eşliğinde yönetilmeli; hasta eğitimi ve toplum sağlığı bilinci düzenli olarak desteklenmelidir.

Referanslar

Johnston CL, Coulthard MG, Schluter PJ, Dick ML. Medical emergencies in general practice in south-east Queensland: Prevalence and practice preparedness. Med J Aust 2001;175:99-103

Wardrope J, Mackenzie R. The ABC of community emergency care: The system of assessment and care of the primary survey positive patient. Emerg Med J 2004;21:216-25.

Brittain C, Eaton CJ, Steggles BG, Holden PJ, Fairhurst RJ. Emergency care in general practice. Should be properly recognised. BMJ 1995;310:736.

Bury G, Prunty H, Egan M, Sharpe B. Experience of prehospital emergency care among general practitioners in Ireland. Emerg Med J 2008;25:450-4.

Bouma M, Rutten FH, Wiersma T, Burgers JS. Revised Dutch College of General Practitioners’ practice guideline ‘Acute coronary syndrome’. Ned Tijdschr Geneeskd 2013;157:A6006.

https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5258.pdf

A Practical Guide to Emergency Preparedness for Office-Based Family Physicians. Lauren Rothkopf, MD, and Mary Brennan Wirshup, MD, Fam Pract Manag. 2013 Mar-Apr;20(2):13-18.

Yayınlanan

1 Ekim 2021

Lisans

Lisans