Kardiyovasküler Aciller
Synopsis
Bu metin, acil tıp oryantasyon kitabı çerçevesinde kardiyovasküler acillerin tanı, takip ve tedavi yönetimini kapsamlı biçimde ele almaktadır. Elektrokardiyografi (EKG) bölümünde temel dalga ve intervaller ile kalp hızı hesaplama yöntemleri açıklanmakta; sinüs taşikardisi, atriyal fibrilasyon, atriyal flutter, supraventriküler taşikardi, ventriküler taşikardi, ventriküler fibrilasyon, AV bloklar ile akut anterior ve inferior miyokard enfarktüsü (MI) tanımlanmaktadır. Hastanın hemodinamik durumuna göre senkronize elektriksel kardiyoversiyon, vagal manevralar, antiaritmik, antikoagülan ve kalıcı pacemaker tedavileri sunulmaktadır. Şiddetli hipertansiyonda yaşamı tehdit eden son organ hasarları (ensefalopati, aort diseksiyonu, akciğer ödemi) vurgulanmakta; sodyum nitroprussid, gliseriltrinitrat ve labetalol gibi intravenöz ajanlarla kan basıncının kademeli düşürülmesi hedeflenmektedir. STEMI yönetiminde hedef, ilk 60 dakika içinde primer perkütan koroner müdahale (PTCA) sağlamak olup aspirin, tikagrelor, heparin, morfin, oksijen, glukoz regülasyonu, ACE inhibitörleri, beta blokörler ve nitrat tedavileri uygulanmaktadır. Semptomu 12 saatten kısa süren hastalarda Mavi Kod (2222) ile STEMI alarmı verilerek acil transfer süreci başlatılmaktadır. Düşük riskli göğüs ağrılı hastalarda EKG ve troponin takibiyle taburculuk ilkeleri açıklanmakta; infektif endokarditte ise klasik muayene bulguları (Osler nodülleri, Janeway lezyonları, Roth lekeleri) ve Modifiye Duke Kriterleri temel alınarak multidisipliner bir ekiple ampirik veya duyarlılığa uygun uzun süreli antibiyotik tedavisi uygulanmaktadır.
This text comprehensively covers the diagnosis, follow-up, and management of cardiovascular emergencies within the scope of the emergency medicine orientation handbook. The electrocardiography (ECG) section explains basic waves, intervals, and heart rate calculation methods, while defining sinus tachycardia, atrial fibrillation, atrial flutter, supraventricular tachycardia, ventricular tachycardia, ventricular fibrillation, AV blocks, and acute anterior and inferior myocardial infarction (MI). Depending on the patient's hemodynamic status, synchronized electrical cardioversion, vagal maneuvers, antiarrhythmics, anticoagulants, and permanent pacemaker treatments are presented. In severe hypertension, life-threatening target organ damage (encephalopathy, aortic dissection, pulmonary edema) is emphasized, aiming for a gradual reduction of blood pressure using intravenous agents such as sodium nitroprusside, glyceryl trinitrate, and labetalol. In STEMI management, the goal is to provide primary percutaneous coronary intervention (PTCA) within the first 60 minutes, administering aspirin, ticagrelor, heparin, morphine, oxygen, glucose regulation, ACE inhibitors, beta-blockers, and nitrate therapies. For patients with symptoms lasting less than 12 hours, a STEMI alarm is triggered via Code Blue (2222) to initiate the emergency transfer process. Discharge principles for low-risk chest pain patients are outlined through ECG and troponin monitoring, while in infective endocarditis, empirical or susceptibility-guided long-term antibiotic therapy is carried out by a multidisciplinary team based on classic examination findings (Osler's nodes, Janeway lesions, Roth spots) and the Modified Duke Criteria.
References
Guzek A, Braksator W, Gąsior Z, Kuśmierczyk M, Różański J, Rybicki Z. Infective endocarditis - can we treat it more effectively?. Kardiochir Torakochirurgia Pol. 2020 Mar. 17 (1):8-14.
Karchmer AW. Infective endocarditis. Braunwald’s Heart Disease: A Textbook of Cardiovascular Medicine. 7th ed. WB Saunders Co; 2005. 1633-1658.
Epaulard O, Roch N, Potton L, Pavese P, Brion JP, Stahl JP. Infective endocarditis-related stroke: diagnostic delay and prognostic factors. Scand J Infect Dis. 2009. 41(8):558-62.