İleri Kardiyak Yaşam Desteği ve Kardiyopulmoner Resüsitasyon

Yazarlar

Ömer Kaçmaz
https://orcid.org/0000-0001-8715-312X

Özet

Kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR), solunum ve dolaşım sistemi yetersiz olan hastalarda hava yolu açıklığını korumak ve sistemleri desteklemek amacıyla yapılan bir müdahaledir. Temel yaşam desteğinden farklı olarak ileri kardiyak yaşam desteği (İKYD), eğitimli sağlık ekipleri tarafından ilaç, teknik ve özel ekipmanlar (EKG, defibrilör, damar yolu) kullanılarak uygulanır. Kaliteli KPR ve erken defibrilasyon sağkalım üzerindeki en kritik faktörlerdir. Ritim durumuna göre kardiyak arrest şok uygulanabilir (VF/nVT) ve şok uygulanamayan (NEA/Asistoli) ritimler olarak ikiye ayrılır. VF/nVT ritimlerinde temel tedavi erken defibrilasyon olup 2 dakikalık KPR siklusları, şok uygulamaları ve adrenalin, amiodaron gibi ilaçlarla desteklenir. Şok uygulanamayan ritimlerde ise derhal KPR'ye başlanmalı, 3-5 dakikada bir 1 mg adrenalin verilmeli ve altta yatan geri döndürülebilir nedenler (4H: hipoksi, hipovolemi, hipo/hiperkalemi, hipotermi ve 4T: tansiyon pnömotoraks, tamponat, toksik durumlar, tromboemboli) hızla araştırılıp tedavi edilmelidir. Havayolu yönetiminde endotrakeal entübasyon en güvenilir yöntemdir; alternatif olarak LMA veya kombitüp kullanılabilir. KPR'nin etkinliği EtCO2 takibi ile izlenebilir.

Referanslar

Guidelines 2000 for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care: International Consensus on Science. Part 1: Introduction to the International Guidelines 2000 for KPR and ECC: A Consensus on Science. Circulation 2000;102: I1-11.

European Resuscitation Council. Advanced life support. course. Provider Manuel. 4th ed. Nolan J, Baskett P, Gwinnutt C, de Latorre F, Lockey A, Mitchell S, Soar J (eds) Belgium 2001, Chapter 10, p:83- 88.

C and Sandler DA. The Resuscitation Council (UK) recommends a precordial thump as first treatment of a witnessed or in monitored cardiac arrest. Resuscitation 2000;47:91-92.

Guidelines 2000 for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care Part 6: Advanced Cardiovascular Life Support: Section 2: Defibrillation. Circulation 2000; 102:I90-4.

Graham-Garcia J, Heath J, Andrews J. Defibrillation and biphasic shocks: Implications for perianesthesia nursing. J Perianesth Nurs 2005;20:23-34.

Torok R and Till J. Biphasic or monophasic defibrillation for adult ventricular fibrillation. Emerg Med J 2003;20:464-465.

Guidelines 2000 for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care Part 6: Advanced Cardiovascular Life Support: Section 3: Adjuncts for Oxygenation, Ventilation, and Airway Control. Circulation 2000; 102:I95-104.

Stone BJ, Chantler PJ, Baskett PJ. The incidence of regurgitation during cardiopulmonary resuscitation: a comparison between the bag valve mask and laryngeal mask airway. Resuscitation 1998;38:3-6.

Kurola J, Harve H, Kettunen T, et al. Airway management in cardiac arrest--comparison of the laryngeal tube, tracheal intubation and bag-valve mask ventilation in emergency medical training. Resuscitation 2004;61:149-153.

Gabrielli A, Layon AJ, Wenzel V, Dorges V, Idris AH. Alternative ventilation strategies in cardiopulmonary resuscitation. Curr Opin Crit Care 2002;8:199-211.

Dorph E, Wik L, Steen PA. Arterial blood gases with 700 ml tidal volumes during out-of-hospital CPR. Resuscitation 2004;61:23-27.

CL, Pinchak AC, Hancock D, Hagen JF. Effect of injection site on circulation times during cardiac arrest. Crit Care Med 1988;16:1138-1141.

Vincent R. Drugs in modern resuscitation. Br J Anaesth 1997;79:188-197.

LaRocco BG and Wang HE. Intraosseous infusion. Prehosp Emerg Care 2003;7:280-285.

Smith MA. Use of vasopressors in the treatment of cardiac arrest. Crit Care Nurs Clin North Am 2005;17:71-75.

Sanders AB, Kern KB, Otto CW, Milander MM, Ewy GA. End-tidal carbon dioxide monitoring during cardiopulmonary resuscitation. A prognostic indicator for survival. JAMA 1989; 62:1347-51.

Callaham M and Barton C. Prediction of outcome of cardiopulmonary resuscitation from end-tidal carbon dioxide concentration. Crit Care Med 1990;18:358-62.

Ahrens T, Schallom L, Bettorf K,et al. End-tidal carbon dioxide measurements as a prognostic indicator of outcome in cardiac arrest. Am J Crit Care 2001;10:391-398

Guidelines 2000 for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Part 2: ethical aspects of CPR and ECC. Circulation 2000;102:I12-121.

de Vos R, Oosterom L, Koster RW, de Haan RJ. Decisions to terminate resuscitation. Resuscitation Committee. Resuscitation 1998;39:7-13.

Gelecek

20 Mayıs 2021

Lisans

Lisans