Kişisel İlişkinin Düzenlenmesinde Dijital İletişim Yöntemlerinin Kullanılması: Örnek Karar Sunumu

Yazarlar

Fatma Durmuş
Neylan Ziyalar

Özet

Adli sistemde velayet ve kişisel ilişki kurulması süreçleri, ebeveynler arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle çocuğun psikolojik gelişimini olumsuz etkileyebilmekte ve ebeveyne yabancılaşma sendromuna yol açabilmektedir. Çocukla kişisel ilişki kurulması geleneksel olarak yüz yüze ziyaretler ve yatılı kalma şeklinde gerçekleşse de ebeveynlerin farklı şehirlerde yaşaması veya seyahate engel durumların bulunması halinde dijital iletişim yöntemlerinin kullanılması büyük önem taşımaktadır. Çalışmada sunulan örnek olayda, çocuklarıyla farklı illerde yaşayan ve kısıtlı görüşme süresi nedeniyle bağ kuramayan annenin açtığı dava neticesinde mahkeme; annenin çocuklarla belirlenen gün ve saatlerde telefon, bilgisayar gibi araçlarla görüntülü olarak görüştürülmesine karar vermiş ve bu karar istinaf incelemesinden geçerek onanmıştır. Araştırmalar, çocukların ve ebeveynlerin görüntülü iletişime son derece olumlu baktığını, özellikle Covid-19 pandemisi sonrasında bu tür kararların hızla arttığını göstermektedir. Teknolojik imkânların kullanılması, mekân kısıtlamalarını ortadan kaldırarak çocuk ile ebeveyn arasındaki iletişimin kesintisiz sürdürülmesine katkı sağlamaktadır. Çocuğun üstün yararı ilkesi doğrultusunda dijital iletişim yöntemlerinin kişisel ilişki kararlarına dahil edilmesi, çocuk teslimi sürecindeki travmatik yaşantıları ve ebeveyne yabancılaşmayı en aza indirmektedir.

Referanslar

UNICEF. Çocuk Adalet Sistemi Çalışanları Eğitim Programı Sosyal Çalışma Görevlileri İçin Eğitim Kitabı. (2013). Ankara. https://www.unicef.org/turkey/raporlar/sosyalçalışmagörevlileri-için-eğitim-kitabı-kasım-2013

Erlüle, F. [Establishing a Personal Relationship with the Child]. MÜHF-HAD. 2010;16(3):217-48. https://dergi-park.org.tr/tr/downland/articlefile/885494

Durmuş, F. ve Ziyalar, N. (2020). Velayete İlişkin Şahsi Münasebet Kurulması Davalarında Dijital İletişim Yöntemlerinin Kullanılması. İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adli Tıp ve Adli Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Anabilim Dalı.

Ziyalar N. Ve Üner Altuntaş G.E. İstanbul Fatih Adliyesi 1. Aile Mahkemesi’nde 2005-2007 Yılları Arasında Verilen Velayet Kararlarında Yer Alan Uzman Raporlarının Değerlendirilmesi. I. Çocuk Hakları Kongresi, Yetişkin Bildirleri Kitabı-2, (Yay. Haz: Gülan, A., Şirin, M.R., Şirin, M.C). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları; 2011. P. 140-51.

Oktay Özdemir, S. [In Divorce Cases In Terms of Decisions Regarding Children the Right of the Child to Rest]. Prof. Dr. Hüseyin Hatemi’ye Armağan. 2009;1:1 1. https://avesis.istanbul.edu.tr/y a y i n / c 7 1 0 4 b 3 0 - 3 e 3 a - 4 9 5 a - b b 3 5 - ad14b95b63bf/bosanma-davalarinda-cocugailiskin-kararlar-bakimindan-cocugun- dinlenmehakkı

Yılmaz, C. [Establishing Personal Relationship With The Child Under The Decisions of Turkish Court of Appeals]. MHB. 2015;35(1):103-41. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/411017

Erlüle, F. [The Right of Visiting the Child to the Party Who Has Not Been Given Custody in the Light of Supreme Court Decisions]. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2018;9(2):259-84. https://dergipark.org.tr/tr/down¬load/article-file/573715

Avrupa Konseyi. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi, 1996.

Utah Yasaları Öneri ve Öneriler, 2004. https://inhak.adalet.gov.tr/Resimler/Doku-man2812020090202192_tur.pdf

Vanderwater, E.A., Rideout V.J., Wartella, E.A., Huang, X., Lee, J.H., Shim, M.S. Digital Childhood: Electronic Media and Technology Use Among Infants, Todlers and Preschoolers. Pediatrics. 2007;119(5):e1006-15.

Saini, M., Mishna, F., Barnes, J., Polak, S. Parenting Online: An Exploration of Virtual Parenting Time in Context of Seperation and Divorce. Journal of Child Custody. 2013;10(2):120-40. https://www.researchgate.net/publication/271755706_parenting_Online_An_Exploration_of_Virtual_parenting_Time_in_the_Context_of_Separation_and_Divorce

Durmuş, F. ve Ziyalar, N. [Use of Digital Communication Methods in; Custody Related Personel Establishment Cases]. Türkiye Klinikleri Adli Tıp ve Adli Bilimler Dergisi. 2021; 18(1):49-59

İstanbul BAM 38. HD (27/10/2020) tarih ve E. 2020/1229, K.2020/1409 sayılı kararı.

Aydos, S. ve Köksal Akyol A. [The Process Conducted in Custody Decisions: What Do the Experts Think? What is It Doing?]. Hacettepe Üniversitesi Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi. 2020;31(3):904-30. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsh/issue/56176/671700

Gençcan, Ö.U. Boşanma, Tazminat ve Nafaka Hukuku. 7. Baskı. Ankara: Yetkin Yayınevi; 2017.

Karaca, H. (2014). Türk Hukukunda Velayetin Kapsamı ve Hükümleri, İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Hukuk Ana Bilim Dalı.

Kelly, J.B., Lamb, M.E. (2000). Using Child Development Research to Make Appropriate Custody and Access Decisions for Young Children. Family and Conciliation Courts Rewiew, 38(3):297-311.

Çetiner, S. [The Institution of Custody; The Historical Development and the Legal Character]. D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi. 2017; 19(Özel Sayı):25-46.

Sert Sütçü, S. [Covid-19 and Its Effects on Turkish Family Law Agreements]. Çalışkan, Y. B. Gümrükçüoğlu, Ö. F. Erol, A. Dülger, G. A. Yakacak, Ö. F. Kafalı (Ed.), Koronavirüs Döneminde Güncel Hukuki Meseleler Sempozyumu : Bildiri Tam Metin Kitabı. 2020;269-283. İstanbul: İbn-i Haldun Üniversitesi Yayınları. http://193.140.60.133/xmlui/handle/20.500.12154/1231

Yayınlanan

14 Ekim 2021

Lisans

Lisans