Duyu Organları
Özet
Bu bölüm, iç ve dış dünyadan gelen uyarıları alarak afferent sinirler aracılığıyla merkezi sinir sistemine ileten duyu organlarını (göz, kulak, deri, dil ve burun) ve reseptör çeşitlerini detaylandırmaktadır. Görme organı olan göz küresi (bulbus oculi); kornea ve skleradan oluşan tunica fibrosa, iris ve lensten oluşan tunica vasculosa ve koni ile çubuk reseptörlerini barındıran retina (tunica sensoria) olmak üzere üç tabakadan meydana gelir; ayrıca yardımcı yapılar, gözyaşı sistemi ve göz kaslarıyla desteklenir. İşitme ve denge organı olan kulak; dış kulak (auricula, meatus acusticus externus), orta kulak (membrana tympani, malleus, incus, stapes, tuba auditiva) ve iç kulak (cochlea, yarım daire kanalları, utriculus, sacculus) bölümlerinden oluşarak ses dalgalarını impulsa çevirir ve dengenin korunmasını sağlar. Vücudun en büyük organı olan deri; epidermis, dermis ve hipodermis katmanlarıyla dokunma, basınç, sıcaklık ve ağrı duyularını Meissner, Merkel, Pacinian, Krause, Ruffini cisimcikleri ve serbest sinir uçları ile algılar. Tat duyusu, dil üzerindeki papillalar (papillae vallatae, foliatae, filiformes, fungiformes) ve n. facialis, n. glossopharyngeus, n. vagus sinirleri vasıtasıyla iletilirken; koku duyusu ise burundaki regio olfactoria'da çözünen koku moleküllerinin olfaktör nöronlar ve bulbus olfactorius aracılığıyla talamusa uğramadan doğrudan temporal loba ulaştırılmasıyla gerçekleşir.
Referanslar
Yıldırım, M., İnsan Anatomisi. 2012.. 7. Baskı. Nobel Kitabevi
Moini, J. (2019). Anatomy and physiology for health professionals.