Alkol Kullanım Bozuklukları

Yazarlar

Nuryıl Yılmaz

Özet

Alkol kullanım bozukluğu, kişinin alkol tüketimi üzerindeki kontrolünü kaybetmesi ve olumsuz sağlık, psikososyal ile yasal sonuçlarına rağmen kullanımı sürdürmesiyle karakterize, erkeklerde daha sık görülen kronik bir ruhsal hastalıktır. Bireysel, çevresel, kültürel ve yaklaşık %50 oranında genetik faktörlerin etkilediği bu bozuklukta etil alkol; GABA ve NMDA nörotransmitter sistemleri üzerinden beyin işlevlerini değiştirerek bağımlılık ve yoksunluk belirtilerine yol açar. Sağlıksız alkol kullanımı; travma, depresyon, hipertansiyon, karaciğer enzim (AST/ALT, GGT) yükselmeleri ve makrositoz gibi tıbbi sorunlarla seyredebilir. Tanı ve taramada DSM-5 kriterlerinin yanı sıra KESİ (CAGE), AUDIT ve MAST gibi ölçekler ile CDT gibi laboratuvar biyobelirteçlerinden yararlanılır. Tedavi süreci detoksifikasyon, hastaneye yatış, terapi programları ve FRAMES ilkelerine dayanan kısa müdahaleleri kapsar. Farmakolojik tedavide ise alkolden tiksindiren Disülfiram, alkol alma isteğini ve nüksleri azaltan Opioid antagonisti Naltrekson (ile Nalmefen) ve GABA/NMDA dengesini düzenleyen Akamprosat kullanılmaktadır.

Referanslar

Carvalho AF, Heilig M, Perez A, Probst C, Rehm J. Alcohol Use Disorders. Lancet 2019; 394: 781–92.

WHO. Global status report on alcohol and health 2018.

World Health Organization. 2018. https://www.who.int/substance_ abuse/publications/global_alcohol_report/en/ ( 20 Mayıs 2019’da erişilmiştir.).

Rehm J, Shield KD. Global Burden of Disease and the Impact of Mental and Addictive Disorders. Curr Psychiatry Rep 2019; 21: 10.

National Insitute on Alcohol Abuse and Alcoholism. Helping patients who drink too much: A clinician’s guide. NIH Publication no. 05-3769, Bethesda, MD 2005.

Goslawski M, Piano MR, Bian JT, et al. Binge drinking impairs vascular function in young adults. J Am Coll Cardiol 2013; 62:201.

Öztürk MO, Uluşahin A. Ruh Sağlığı ve Bozuklukları. 14. Basım, Ankara, 2016.

Connor JP, Haber PS, Hall WD. Alcohol use disorders. Lancet 2016; 387: 988–98.

Schuckit MA. Alcoholuse disorders. Lancet 2009;373: 492–501.

American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders 5th edition. Philedelphia, USA: American Psychiatric Association, 2013.

WHO. İCD10 Classification of Mental and Behavioural Disorders: Clinical Descriptions and Di- agnostic Guidelines. Geneva, Switzerland: World Health Organization, 1992.

Saunders JB, Degenhardt L, Reed GM, Poznyak V. Alcohol use disorders in İCD11: past, present, and future. Alcohol Clin Exp Res 2019; 43: 1617–31.

Degenhardt L, Bharat C, Bruno R, et al. Concordance between the diagnostic guidelines for alcohol and cannabis use disorders in the draft İCD11 and other classification systems: analysis of data from the WHO’s World Mental Health Surveys. Addiction 2019;114: 534–52.

Hasin DS, Stinson FS, Ogburn E, Grant BF. Prevalence, correlates, disability, and comorbidity of DSM-IV alcohol abuse anddependence in the United States: results from the National Epidemiologic Survey on Alcohol and Related Conditions. Arch GenPsychiatry 2007; 64:830.

Fiellin DA, Reid MC, O’Connor PG. Screening for alcohol problems in primary care: a systematic review. Arch Intern Med 2000;160:1977.

Saitz R. Medical and surgical complications of addiction. In: Principles of Addiction Medicine, 5th ed., Ries RK, Fiellin A, Miller SC, Saitz R (Eds), American Society of Addiction Medicine, Chevy Chase, MD 2014. p.1062.

Edelman EJ, Fiellin DA. In the Clinic. Alcohol Use. Ann Intern Med 2016; 164:ITC1.

O’Connor PG, Schottenfeld RS. Patients with alcohol problems. N Engl J Med 1998; 338:592.

Evren C. Alkol ve Madde Kullanım Bozuklukları Temel Başvuru Kitabı. 1.Basım, Ankara, 2019.

Ögel K. Sigara, Alkol ve Madde Kullanım bozuklukları: Tanı, Tedavi ve Önleme. Yeniden Yayınları. İstanbul, 2010

Yayınlanan

5 Ocak 2022

Lisans

Lisans