Çocuk İstismarı İhbarlarında Güvenilirlik: Bir Olgu Sunumu

Yazarlar

Dilek Altun Varmış
https://orcid.org/0000-0001-5968-4740

Özet

Bu çalışma, bakım verenin paranoid bozukluğuna bağlı olarak ortaya çıkan asılsız bir cinsel istismar ihbarı olgusunu ele almaktadır. Cinsel istismar iddialarının yaklaşık %2’sinin asılsız bildirimlerden oluştuğu, bu durumun sıklıkla yetişkinlerin baskısı, yönlendirmesi, ebeveyn yabancılaşma sendromu veya bakım verenlerin ruhsal rahatsızlıklarından kaynaklandığı belirtilmektedir. İncelenen olguda, 9 yaşında ve orta düzeyde zeka geriliği tanısı olan G.K. isimli kız çocuğu, anneannesi tarafından babasının cinsel istismarına maruz kaldığı iddiasıyla Çocuk İzlem Merkezinde adli muayeneye getirilmiştir. Anneannenin çocuğa sürekli olarak yönlendirici sorular sorduğu ve bu konuşmaları videoya kaydettiği anlaşılmıştır. Yapılan adli ve ruhsal değerlendirmeler sonucunda, çocuğun zeka geriliği ve yaş küçüklüğü sebebiyle olaylar arasında neden-sonuç ilişkisi kuramadığı, tekrarlayan yönlendirmeler sonucunda yalancı hafıza (false memory) geliştirdiği ve fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunmadığı saptanmıştır. Anneannenin ruhsal gözleminde ise düşüncelerinde ısrarcı, katı ve paranoid bozuklukla uyumlu bulgular tespit edilmiştir. Ayırıcı tanıda paylaşılmış psikoz, yapay bozukluk ve ebeveyn yabancılaştırma sendromu dışlanarak asılsız ihbarın anneannenin paranoid sanrılarından kaynaklandığı belirlenmiştir. Çalışmada, adli psikiyatrik süreçlerde yalnızca çocuğun psikopatolojisinin değil, ebeveyn ve bakım verenlerin ruhsal durumlarının da titizlikle değerlendirilmesinin önemi vurgulanmaktadır.

Referanslar

İşeri E (2008) Cinsel istismar. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Temel Kitabı içinde, Hekimler Yayın Birliği, Ankara, s: 470-477.

Şişmanlar Gülen Ş, Biçer Ü ve Coşkun A (2016) Adli psikiyatri. Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları içinde, Akay Pekcanlar A, Ercan ES (editörler) Hekim Yayın Birliği, Ankara, s:450-469.

Friedrich WN, Boriskin JA. Primary prevention of child abuse: Focus on the special child. Hosp Community Psychiatry 1978;29(4):248-51.

Sobsey D. Equal protection of the law for crime victims with disabilities. Impact 1997;10(2):6-7.

Verdugo MA, Bermejo BG, Fuertes J. The maltreatment of intellectually handicapped children and adolescents. Child Abuse Negl 1995;19(2):205-15.

Westcott HL, Jones DPH. Annotation: The abuse of disabled children. J Child Psychol Psychiatry 1999;40(4):497-506.

Bottoms BL, Nysse-Carris KL, Harris T, Tyda K. Jurors' perceptions of adolescent sexual assault victims who have intellectual disabilities. Law Hum Behav 2003;27(2):205-27.

Barger E, Wacker J, Macy R, Parish S. Sexual assault prevention for women with intellectual disabilities: a critical review of the evidence. Intellect Dev Disabil 2009;47(4): 249-62.

Aylott J. Preventing rape and sexual assault of people with learning disabilities. Br J Nurs 1999;8(13):871-6. VA, Sadock BJi (Ed). Güneş Kitabevi, Ankara, s. 1829-43.

Akbaş S, Turla A, Karabekiroğlu K, Pazvantoğlu O, Keskin T, Böke O. Characteristics of Sexual Abuse in a Sample of Turkish Children With and Without Mental Retardation, Referred for Legal Appraisal of the Psychological Repercussions. Sex Disabil.

M Öztürk, B Tanrıverdi, ŞY Sapmaz . Cinsel İstismara Uğrayan Çocuk ve Ergenlerin Sosyodemografikve Klinik Özelliklerinin Değerlendirilmesi, Psikopatoloji ve İlişkili Risk Etkenleri . Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 2017; 24(2):155-163

Finkelhor D, Shattuck A, Turner HA, Hamby SL. The lifetime prevalence of child sexual abuse and sexual assault assessed in late adolescence. J Adolesc Health 2014; 55:329-333.

TUİK 2017 güvenlik birimlerine gelen veya getirilen çocuklar. https:// biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=98&locale=tr Erişim tarihi 10.09.2020

Novo M, Seijo D. Judicial judgement-making and legal criteria of testimonial credibility. European Journal of Psychology Applied to Legal Context. 2010;2:91-115.

Anderson, J., Ellefson, J., Lashley, J., Lukas Miller, A., Olinger, S., Russell, A., Stauffer, J., & Weigman, J. (2010). The CornerHouse Forensic Interview Protocol: RATAC. Thomas M. Cooley Journal of Practical and Clinical Law, 12(2), 193–331.

Lazard, L. (2017). Here’s the truth about false accusations of sexual violence. NCMEC. Retrieved May 1, 2018, from http://theconversation.com/heres-the-truth-about-false-accusations-of-sexual-violence-88049(2017).

Jones DPH, McGraw JM. Reliable and fictitious accounts of sexual abuse to children. J Interpers Violence 1987; 2(1):27–45.

Trocme N, Bala N (2005) False allegations of abuse and neglect when parents separate. Child Abuse & Neglect, 29: 1333-45.

Gehlawat, P., Gehlawat, V., Singh, P., & Gupta, R. (2015). Munchausen syndrome by proxy: an alarming face of child abuse. Indian Journal of Psychological Medicine; Kottayam, 37(1), 90–92.

Tahiroğlu, a., avci, a., çekin, n., keskin, e., evliyaoğlu, n., çelik, g., ... Kuygun karcı, c.(2016). Çocuk cinsel istismarı asılsız bildirimi:annenin ruhsal bozukluğu ile ilgili beş olgu. Yeni Symposium .

Ayaz M, Ayaz AB, Soylu N. Çocuk ve Ergen Adli Olgularda Ruhsal Değerlendirme. Klin Psikiyatr. 2012;15:33–40.

Wood JM, Garven S. How sexual abuse interviews go astray: implications for prosecutors, police, and child protection services. Child Maltreat. 2000;5(2):109-18.

Lipian MS, Mills MJ, Brantmen A. Assessing the verity of children’s allegations of abuse: A psychiatric overview. Int J Law Psychiatry 2004; 27(3):249–263.

Borke H. Piaget’s mountains revisited: Changes in the egocentric landscape. Dev Psychol 1975; 11:240–243.

Bruck M, Ceci SJ. The suggestibility of children’s memory. Annu Rev Psychol 1999; 50:419–439.

Silva JA, Weinstock R, Leong GB. Forensic Psychiatric Report Writing. In: Rosner R, editors. Principles and Practice of Forensic Psychiatry. 2nd ed. CRC Press; 2003:31–6.

Türk Ceza Kanunu. Kanun Numarası: 5237. Resmi Gazete [Internet]. 2004 [Cited 2015 Sept 5]; Available from: http:// www.ceza bb.adalet.gov.tr/mevzuat/5237.htm

Karanfil R, Akçan R, Orhan Ö. Çocuğun Cinsel İstismari İle İlgili Asılsız İddialar ve Paranoid Bozukluk: İki Olgu Sunumu. Turk Psikiyatri Dergisi. 2011;22(1):53-7.

Savvidou, I., Bozikas, V. P., & Karavatos, A. (2002). False allegations of child physical abuse: a case of Münchausen by proxy-like syndrome? The International Journal of Psychiatry in Medicine, 32(2), 201–208.

Meadow R. False allegations of abuse and Munchausen syndrome by Proxy. Arch Dis Child 1993; 68(4):444-447.

Horner G (2001) Repeat sexual abuse allegations: a problem for primary care providers. J Pediatr Health Care, 15: 71-76.

Özdemir, D. F., Gökler, B., Evinç, Ş. G., & Odabaşı, A. B. (2013). Paylaşılmış ailesel psikoz kapsamında bir “bakım verenin yapay bozukluğu” olgusu. Türk Psikiyatri Derg 2013; 24: 275, 279.

Gardner RA. Eds. The Parental Alienation Syndrome: A Guide for Mental Health and Legal Professionals. 2 nd ed. Creative Therapeutics Inc. England; 1998.

Torun F. Ebeveyn Yabancılaştırma Sendromu. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar-Current Approaches in Psychiatry 2011; 3(3):466-482. 2011;3(3):466–82.

Brown T (2003) Fathers and child abuse allegations in the context of parental separation and divorce. Family Court Review, 41(3): 367-380.

William O’Donohue, Caroline Cummings & Brendan Willis (2018): The Frequency of False Allegations of Child Sexual Abuse: A Critical Review, Journal of Child Sexual Abuse

Yayınlanan

14 Ekim 2021

Lisans

Lisans